Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

REAGOVANJE UDRUŽENJA BORACA NOR-A I ANTIFAŠISTA PODGORICE


MOLEBAN SRAMOTE

Dan pobjede nad fašizmom u Crnoj Gori, 9.maja 1914. godine, biće zapamćen po civilizacijskoj i ljudskoj sramoti, po nedostojnom, neljudskom i nehrišćanskom činu Srpske pravoslavne crkve i njenog mitropolita Amfilohija Radovića, koji je „Služio moleban“ na spomeniku „Partizanu borcu“, u čijim odajama vječnosti počivaju kosti slavnih sinova i junaka Crne Gore, koji su svoje živote položili za slobodu crnogorskog naroda, protiv nenarodnog režima Karađorđevića, u borbi protiv italijanskih fašista, njemačkih nacista i domaćih izdajnika.
Takav nemoralan i ponižavajući čin obavljen je uz prisustvo i učešće ruskog ambasadora, što je diplomatski nonsens, jer je taj sramotni čin bio protiv suvereniteta Crne Gore i u organizaciji ovdje okupatorske crkve. I što je crno da ne može biti crnje, uz „bogosluženje“ ekstremnog protivnika crnogorske nacije i države, kaluđera krajnjih klero-fašističkih i nacional-šovinističkih velikosrpskih idejnih shvatanja i političkih ponašanja, vladike-prokletnika koji je dao oprost svakom ratnom zločincu iz bosansko-hercegovačke golgote. Istina, i Ruska pravoslavna crkva, i njeni partrijasi i vladike, već čitavu deceniju ponišavaju crnogorsku naciju, čine nepostojećom Crnogorsku pravoslavnu ckrvu, urušavaju dostojanstvo Crnogorskog naroda i crnogorske države i onda kada on sebe zalaže za bratske odnose sa Rusima i Rusijom.

Bio je to i „moleban sramote“ za sve one koji su dozvolili, ili blagonaklono gledali, da se on održi na tom mjestu i u tom vremenu i tako ponizi herojski narodnooslobodilački i antifašistički doprinos crnogorskog naroda i komunista Crne Gore, da mu se doda i profašistička međunarodna legitimacija, te da se ponizi svaki subjektivitet crnogorske evropske istorije – zaustavi njen Evropski i Evroatlanski put.
Naravno biće i onih koji će u tom činu vidjeti „pomirenje među zavađenu braću“, ali i ostati slijepi kod očiju jer se ovdje ne radi o pomirenju već o političkom izbornom podmetanju na štetu državnih interesa Crne Gore. Zar neko može da se pravi toliko zaboravan pa se ne sjeća kako „Crnogorce treba zakovati na Vezirov most da su Crnogorci kopilad, da su komunisti zločinci“.

Kao čuvari tekovina narodnooslobodilačke borbe i socijalističke revolucije, kao bespogovorni borci protiv svih vidova fašizma i klero-fašizma, kao borci za vraćanje crnogorske državnosti, za njenu nezavisnost i međunarodno uvažavanje, Udruženje boraca NOR-a i antifašista Podgorice je izričiti protivnik anticrnogorskog djelovanja Srpske pravoslavne crkve u Crnoj Gori, inicijator da se Crnogorski kulturno-sakralni i vjerski objekti – koji su vjekovima bili vlasništvo naroda i države Crne Gore, a nalaze se pod okupacijom Srpske pravoslavne crkve pod hitno vrate državi Crnoj Gori ( a urađeno je to i na prvoj legitimnoj i legalnoj Skupštini Demokratske Federativne Jugoslavije – 28. avgusta 1945. godine u Beogradu, kada su poništeni svi zakoni i dekreti Karađorđevića doneseni od 1918. do 1941. godine).

„Služenje molebana“ na Spomeniku „Partizanu borcu“ je, nesumnjivo, još jedan kolonijalno-asimilativni čin Srpska pravoslavna crkva i svih onih centara moći koji iza nje stoje.
Crna Gora i SUBNOR i antifašisti Crne Gore cijene srpski narod, žele mu svaki napredak, ali ne mogu da prihvate pretenzije i činodjejstvuje „srpskih elitističkih centara“o poništenju svega što nosi ime i prezime Crnogorsko ( kao što je urađeno poslije 1918. godine).

Predsjednik,
Udruženja boraca NOR-a i antifašista Podgorica
Borivoje Banović