Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

KAKO JE MAJOR DRAGOLJUB KRGUŠIĆ IZ POLJA, 76 GODINA NAKON SMRTI, UVEZAO CRNOGORSKU I SRPSKU ZASTAVU

Spomenik srcu koje je pred tenkove stalo

U šumadijskom selu Baljkovac, boračke organizacije Srbije i Crne Gore podigle su prvi zajednički spomenik koji priča o nevjerovatnoj hrabrosti 33-godišnjeg Crnogorca koji je, ne priznajući kapitulaciju, poginuo 11. aprila 1941. godine

Petnaesti septembar ove godine. Šumadija. Selo Baljkovac kod Kragujevca. „Zagrljene“ crvena zastava Crne Gore i trobojka Srbije. Spojene na mermeru. Spojilo ih ime i prezime sa mermera. I očevo ime jer svi smo mi „sinovi sinova“. Dragoljub Jankov Krgušić. Heroj aprilskog rata 1941. godine. Rođen 1908. godine u Poljima kod Mojkovca. Poginuo 33 godine kasnije u Baljkovcu. Najmlađi major tadašnje Jugoslovenske vojske. I najhrabriji major svih vojski. Crnogorac iz Polja... Nije legenda. Nije film. Bilo je filmski ali stvarno. Potvrđuje to i 94-godišnji Vlado Sretenović.

Bio je peti dan nakon kapitulacije. Bio je 11. april. Major Dragoljub Krgušić nije priznao ni 6. april, ni kapitulaciju. U glavi i komandi krv oca Janka, slobodara sa Mojkovca.

I crnogorska navika da se mi pitamo i odlučujemo. Da se ne damo dok nas ima. Sa svojom četom je branio pravac od Kragujevca ka Jagodini kojim su nadirale njemačke oklopne jedinice. Hrabro, tvrdoglavo, „mojkovački“ jer je odrastao slušajući priče sa Bojne njive. Kada je vidio da nadmoćniji neprijatelj nanosi gubitke, naredio je svojim borcima povlačenje. Naredio je svojim borcima povlačenje ali ne i sebi. Da bi njegovi borci dobili više vremena, on je ka njemačkim tenkovima krenuo sa pištoljem i sabljom. I usporili su tenkovi.

Njemački soldati u svom naletu osvajanja Jugoslavije bez otpora, bili su iznenađeni kako se u susret njihovoj moćnoj koloni uputio čovjek sa pištoljem i sabljom. Pištolj je počeo da puca, sablja da maše. Sa druge strane mitraljeski rafali su pokosili Dragoljuba Krgušića. Ranjeni major i heroj i okupacioni tenkovi koji su nastavili da otimaju ono što je Krgušiću bilo svetinja – slobodu i ponos. Izdahnuo je nekoliko sati kasnije u bašti porodice Vučićević, u sela Baljkovac gdje su ga njegovi borci teško ranjenog donijeli. Ovoga septembra podvig Dragoljuba Krgušića je ponovo počeo da živi. U petak 15. septembra je otkriven spomenik majoru i heroju aprilskog rata u sele Baljkovac u Šumadiji. Zajednički SUBNOR Srbije i SUBNOR i antifašista Crne Gore. Dvije zastave, dva slobodarska naroda je „uvezao“ podvig i hrabrost majora Krgušića. U Poljima razgovaramo sa Petrom Krgušićem, Dragoljubovim bratom po ocu. Nije to bio razgovor, to je bilo saopštavanje porodičnog i bratskog ponosa...

Otac Janko je bio perjanik kod kralja Nikole i kasnije komandir čete u Mojkovačkoj bici. Tako je taj slobodarski i vojnički duh stalno „kružio“ oko Dragoljuba koji je rođen 1908. Kasnije upisuje vojnu akademiju, završava je i službuje u garnizonima u Srbiji. Apriliski rat ga zatiče kao najmlađeg majora u vojsci tadašnje Jugoslavije. Saznali smo od više sagovornika od kojih su neki bili i učesnici tih događaja da je Dragoljub odbio da prizna kapitulaciju i da je sa pištoljem i sabljom krenuo ka njemačkim tenkovima. Prema pričama mještana Baljkovca, Dragoljub je dva puta sahranjen. Prvo su ga sahranili u voćnjaku porodice Vučićević, a kasnije su ga prenijeli na seosko groblje.

Način na koji je Dragoljub poginuo prepričavao se tako da je on bio idol u ovom kraju. Potvrđuje to i pažnja prema njegovom grobu koja je trajala 76 godina, sve dok 15. septembra ove godine nije otkriven spomenik. Inicijativu je pokrenuo SUBNOR Srbije, preko Spasoja Vlahovića se došlo do kuće Krgušića u Poljima, uključio se i SUBNOR Crne Gore, Mojkovca. Petnaestog dana septembra ove godine, Dragoljub Krgušić je ponovo okupio svoje Crnogorce ali i svoje Šumadince. - Stigli smo mi iz Polja i Mojkovca, sinovica stigla iz Njemačke, sinovac iz Beograda. Rukovodstvo SUBNORA-a Srbije i brojni drugi uglednici, ratni veterani iz ovog kraja. Dragoljubu je posthumno dodijeljeno najveće priznanje SUBNOR-a Srbije. Ređali su se govori domaćina, zatim Dejan Medojević, predsjednik Mojkovca, Dragan Mitov Đurović, sekretar SUBNOR-a i antifašista Crne Gore.

Ja sam se u ime porodice zahvalio boračkim organizacijama dvije države, UBNOR-u Mojkovca, porodicama iz Šumadije koje su decenijama čuvale Dragoljubov grob. Zahvalio sam se i starici Živki koja je tog 11. aprila donijela ćebe da pokrije ranjenog Dragoljuba. Bio je to dan našeg velikog porodičnog ponosa, priča Petar Krgušić.

Spomenik majoru Dragoljubu je prvi koji su u dugoj i zajedničkoj borbi dva naroda podigli borci i antifašisti dvije države, potvrdio nam je i Dragan Mitov Đurović. Mladi major Dragoljub Krgušić, sa dva viteška simbola, sabljom u jednoj i levorom u drugoj ruci, stao je i ostao na braniku tadašnje domovine, potvrđujući mnogo puta potvrđenu vojničku i porodičnu zakletvu da je sloboda svoje zemlje najveća svetinja.

Ovakvi slobodari su veliki most između dva naroda i dvije države koji baštine slobodarsku i antifašističku istoriju i koji se suprotstavljaju svim vidovima pretvaranja izdajnika u pobjednike, istakao je Dragan Mitov Đurović.

Dražen DRAŠKOVIĆ

Izvor: Pobjeda
http://www.pobjeda.net/protected/listalica/2017-09-24/#12/z